Przykład
Mama Trzylatka: Czy po Miód Malinie Witaminie może wystąpić wysypka?
Ja: Po wszystkim może, zwłaszcza jeśli ma się uczulenie na miód.
MT: Nie ma uczulenia. Podaliśmy syrop, bo miał gorączkę i go wysypało.
Ja: A jak wygląda ta wysypka?
MT: No takie drobne plamki na stopach i dłoniach.
Ja: To powiem tak – nie słyszałam o tym, ale wszystko może się zdarzyć, więc w normalnych warunkach sugerowałabym odstawienie syropu do momentu ustania objawów, wprowadzenie go ponowne w takiej samej dawce i sprawdzenie, czy wysypka powróci. Jeśli powróci, będzie jasne. W sytuacji, którą jednak Pani opisała podejrzewam, że to raczej bostonka, czyli wręcz dobrze by było dawkę witaminy zwiększyć, żeby zadziałać przeciwwirusowo i to szybko.

Następnego dnia Mama konsultuje się z lekarzem, który diagnozuje bostonkę.

Była korelacja?
Była! Jasna, jak słońce – podano syrop, wystąpiła wysypka.
Czy syrop spowodował wysypkę?
Nie, jedynie wystąpił zbieg okoliczności, który zasugerował błędne ułożenie wydarzeń w ciąg przyczynowo-skutkowy, który tak naprawdę nie miał miejsca.
Czy można się przed takim błędem uchronić?
Czasem można, czasem nie można, bo wszyscy szukamy potwierdzenia tego, co akurat się nam wydaje.
Trudno być w życiu rasowym naukowcem, który stawia tezę i na wszelkie sposoby próbuje ją obalić. W codziennym życiu – nie ma na to czasu i jest to też niepomocne.

Wracając do tematu, wiedziałam, że żyjemy w oceanie toksyn, wiedziałam, że trzeba szukać dobrych sposobów na związanie ich i usunięcie z organizmu, na dodatek bez reabsorpcji, ale żeby woda bez smaku miała aż takie właściwości?
Chciałabym, żeby to była prawda, ale wierzę dopiero, gdy sprawdzę.

Żeby sprawdzić to całkowicie naukowo, planowałam zrobić badania na obciążenie metalami ciężkimi i toksynami typu Roundup przed i po zastosowaniu zeolitu. Okazało się jednak, że po pierwsze, badań takich nie robi się w Polsce i trzeba wysyłać próbki nawet do USA, a po drugie, koszt na całą naszą rodzinę wyniósłby kilkanaście tysięcy złotych. Bez sponsora ten naukowiec odpada, a sponsor się nie znalazł
Z wielkim żalem postanowiłam więc odpuścić laboratoriom i podejść do zadania empirycznie, czyli zapisywać nasze wrażenia na bieżąco biorąc pod uwagę fakt, że we wnioski może się wkraść efekt placebo. Trudno. Nic lepszego w tych warunkach nie wymyślę. A jeśli sugestia wpłynie na 6 osób na raz, to już samo to będzie fajnym wynikiem

Dlaczego podejrzewałam obciążenie metalami ciężkimi w mojej rodzinie?
Pomijając już ilość szczepionek i pozostałości lat terapii farmakologicznych, które w sobie nosimy, dzieją się u nas dziwne rzeczy: pięciolatka jest niby normalnie ruchliwa i zapominalska, ale czasem jakby trochę za bardzo, starsza córka słabo rośnie, najstarsza bardzo źle śpi, syn ma poważną egzemę, ja nie potrafię złożyć myśli, a mój mąż narzeka na drobne stawy.
Brzmi jak chaos? Tak. I może wszystko jest bez związku. I może cały test jest bez sensu.
Ale jeśli w czasie stosowania zeolitu coś się zmieni u większej ilości osób, będziemy mogli ostrożnie wnioskować, że zeolit miał z tym coś wspólnego.

Jaki produkt wybrać?
Na rynku jest właściwie tylko dwóch graczy Coseva z produktem TRS (syntetyczny) i Touchstone z PBX (naturalny).
Wybrałam PBX, ponieważ ma rzetelne badania, najwyższą czystość, jest pozyskiwany z naturalnego zeolitu, ma dramatycznie mniejszą cząsteczkę zeolitu i… jest ponad dwukrotnie tańszy. Czyli same plusy.
Żeby było jeszcze lepiej, firma Touchstone zgodziła się udostępnić mi zapas na 3 miesiące testów dla mojej licznej rodziny, nie oczekując niczego w zamian. Miałam dokonać testów i dać im znać. Tyle.
Aj lajk!

W procesie odtruwania, produkty z nano-zeolitem wprowadza się stopniowo, obserwując reakcje. Jeśli np. pojawią się bóle głowy zalecane jest zwiększenie ilości wypijanych płynów, a jeśli to nie pomoże, zmniejszenie dawki do momentu, gdy stan się poprawi i ponowne jej zwiększenie.
Sam zeolit jest kompletnie nietoksyczny, 'łapie’ cząsteczki toksyn do tzw. klatek i ewakuuje je na zewnątrz organizmu bez ponownego wprowadzania to tkanek. Ze względu na swój rozmiar, przekracza też barierę krew-mózg i może oczyszczać absolutnie wszystkie części ciała, bodajże poza kośćmi. To w teorii.

A praktyka wyglądała tak:
1. Tydzień (2×1 psik)
Ja mam potworne bóle głowy, a ponieważ z zasady piję dużo, zwiększenie ilości wody nie pomaga ani trochę.
Przez 2 dni leżę w łóżku 'chora’, choć bez objawów infekcji. Na brodzie pojawia mi się pryszcz-gigant, choć pryszczy nie mam właściwie nigdy.
Córki mają bóle głowy i nudności.
Chłopaki pozostają niewzruszone.

Powolutku budujemy dawkę.

3. Tydzień (2×3 psiki)
Mam raz więcej energii, raz mniej, niedobrze mi i słabo, samopoczucie pływa. Pojawia mi się też naprawdę ciężka depresja.
Bezsenna córka zaczyna mieć sny, czyli śni wreszcie głębiej.
Poprawia się też stan jej skóry, choć to akurat przypisuję olejowi z wiesiołka, który wreszcie zaczyna pić na poważnie.
Super sceptyczny Mąż z zaskoczeniem donosi o zwiększeniu ruchomości nadgarstków.

4. Tydzień (2×3 psiki)
Maluchy wciąż się kłócą, są rozdrażnione jak nigdy.
Ja znów mam potworne migreny.
Mężowi pojawiają się mdłości.

5. Tydzień (2×3 psiki)
Moja depresja się utrzymuje. Łapie mnie dziwnie złe samopoczucie, jakby infekcja, ale nic się nie rozwija.
Nierosnąca córka zgłasza silne bóle głowy.
Nieśpiąca Córka jest dziwnie chora przez tydzień, ale witamina C dziwnie jej nie pomaga.
Mąż czuje się lepiej i nagle wszystko, co dobre przypisuje zeolitowi, czym mnie szczerze bawi.

6. Tydzień (2×3 psiki)
Odkrywam, że mniej zacinam się przy mówieniu. Równocześnie wysiada mi żołądek, zatrzymuje cykl i rusza antyczny, niewydalony kawałek kamienia z nerki. Same plagi egipskie i jeszcze ta depresja.
Mąż mówi, że rano wstaje z łóżka zamiast zmartwychwstawać.

Do końca 3go miesiąca (2×3 psiki)
Córka nadal nieźle śpi.
Maluchy nieco łagodnieją.
Mąż nadal chwali się przypływem energii
Ja zaś zaczynam wcześniej zasypiać i wcześniej się budzić, mam masę snów i tak głęboko zasypiam, że zapominam o ukochanym CBD – po prostu nie muszę już go stosować. Zacinam się jeszcze mniej, mniej rwą mi się myśli, a nawet jeśli, to potrafię do nich wrócić, o czym do tej pory mogłam tylko pomarzyć. Depresja minęła.
Maluchy jakby kłócą się mniej.
Nadpobudliwa jest jakby mniej rozlatana (ale nie mam tu dokładnych pomiarów).
Syn nadal niewzruszony.

I teraz: czy te wszystkie wydarzenia mają ze sobą związek?
Może nie, może tak, ale trzech rzeczy nie uda mi się pominąć:
1. polepszenia jakości snu nastolatki,
2. polepszenia samopoczucia Męża,
3. powrotu mojego mózgu w okolice stanu, gdzie potrafiłam sformułować myśl czy argumentację i przedstawić ją w nieprzerwanym ciągu, bez utraty wątku.
Jak dla mnie, to jest największy efekt WOW, którego nie uda mi się pominąć i z którym absolutnie nie chcę się już nigdy pożegnać.

NIE, zapomniałam! Był jeszcze jeden efekt WOW u mnie!
Po 3 tygodniach stosowania zeolitu, Pan Osteopata, do którego chodzę już chyba 2 lata powiedział, że nie wie o co chodzi, ale nigdy nie miałam tak rozluźnionych struktur brzucha. Ten efekt potwierdzał co 3 tygodnie, czyli napięcie zmniejszyło się dość szybko, dla niego wyraźnie, a dla mnie na stałe.
Dodatkowo przykurcz mięśni twarzy, który zauważyłam u siebie dopiero na nagraniach sprzed 3 lat (nieruchomy jeden kącik ust przy mówieniu) znacząco się zmniejszył. Porównanie ruchu moich ust na najnowszych nagraniach, a tego dziwnego wyrazu twarzy wtedy jest namacalnym dowodem.

Tak było, zobaczcie na nagraniu z wiosny 2018 roku https://www.youtube.com/watch?v=NlQLcj384do&list=PLSD9NaQiRBV-RC1SqFsOMQeOXvkfj3Ja7&index=5.
Popatrzyłam na siebie i powiedziałam wtedy 'rany, jak ja dziwnie układam usta!’.
Lewa partia mięśni nad ustami jest właściwie nieruchoma. Szczęka jest też mocno zaciśnięta. Muszę się wysilać, żeby mówić wyraźnie.
Jak znajdę skuteczne rozwiązanie na bruksizm, to też o tym napiszę, ale ewidentnie detoks może być jego częścią. Bo przecież metale ciężkie powodują sztywnienie mięśni, to nie jest jakaś wiedza tajemna. Ale nie jest to efekt, który bym przewidziała.

Wciąż żałuję, że nie zrobiliśmy tych testów, bo wydaje się, że mielibyśmy poziomy czarno na białym. A potem słucham wywiadu założyciela Touchstone i co słyszę? Że ocean toksyn, w którym pływamy jest tak wszechogarniający, że badania mają sens jedynie doraźny. Po krótkim czasie poziomy toksyn znów mogą być wysokie, bo wysoka i nieustanna jest ich podaż, i nic nam z tego.
Więc może zapiski nie były aż tak złym pomysłem?

Ja w każdym razie chcę mieć go na stałe, bo nie ma dnia, żeby nie zachwyciła mnie sprawność mojego mózgu
Nudności nam przeszły, dziwne 'przeziębienia’ też. Dzieci chętnie otwierają buzię, a nawet uprawiają wędrówki po domu, żeby każdemu zaserwować 3 psiki. Może zwiększymy jeszcze dawkę, ale efekty dotychczasowej są dla mnie wielce satysfakcjonujące.
Aha, ta nierosnąca Córka zaczęła sporo jeść

Właśnie skończyliśmy naszą 6 butelkę i zabieram się do zamówienia nowego zapasu na kilka miesięcy.
Początkowo bałam się, że to będą ciężkie tysiące wyrzucone w błoto, ale każdy z nas zużył buteleczkę, która w kosztuje u nich maksymalnie $79. Czyli wychodzi na to, że 3 miesiące kuracji rozłożyłoby się to nam na około 100 zł na osobę miesięcznie. Dobrze liczę? Chyba tak. Oczywiście 600 zł miesięcznie dla takiej rodziny, jak nasza, to poważny wydatek, ale jeśli się ma np. tylko jedno dziecko, o które chce się zawalczyć, to myślę, że naprawdę warto wypróbować choć 2-3 butelki.
Mam też silne przekonanie, że ten produkt powinien być dostępny na polskim rynku, dlatego zainteresowanych zakupem na razie zachęcam do zamawiania przez stronę https://annabee.thegoodinside.com/shop/product/pure-body-extra-strength/ i użycia kodu zniżkowego AnnaBee5
Po ilości zamówień zobaczymy, czy warto bawić się w sprowadzanie go do naszego kraju i naszego sklepu, czy też import indywidualny będzie najwygodniejszym rozwiązaniem. O ile mi wiadomo, wysyłka odbywa się z Anglii i trwa kilka dni, więc nawet jeśli nie wprowadzimy go do Polski, nie będzie dramatu, a korzyść dla Was może być przeogromna.

Podsumowując…
Zdaję sobie sprawę, że mój nieco chaotyczny raport może niewiele wnosić do rozważań kogoś, kto poszukuje konkretów, zachęcam więc gorąco do badania tematu nano-zeolitu. Przede wszystkim historie rodziców dzieci autystycznych są absolutnie niesamowite, ale funkcjonują też całe grupy irydologiczne, na których ludzie wysyłają zdjęcia swoich tęczówek przed i po kilkumiesięcznej kuracji mikronizowanym zeolitem i te efekty są po prostu oszałamiające – tęczówka z czasem jakby się klaruje i nabiera kolorów. Bardzo, bardzo ciekawe zjawisko, trudne do wrzucenia do worka z pieczątką 'placebo’. I bardzo bardzo żałuję, że nie pofotografowałam nam oczu…
Może teraz poliżemy trochę farby z rtęcią i zaczniemy jeszcze raz?
Ech, eksperymenty. Lubię!

A od firmy Touchstone Essentials dostałam też na wypróbowanie ich miętowy olej CBD, który jest najlepszym produktem konopnym, z jakim miałam do czynienia.
Ale o konopiach napiszę wkrótce, bo to temat zasługujący na osobny post.
W każdym razie już teraz gorąco go polecam.

Za to żeby przestać dostarczać naszym organizmom przynajmniej części codziennych toksyn, wybraliśmy wreszcie wydaje się najlepszy filtr osmotyczny, o którym z pewnością wkrótce napiszę. Tylko trochę potestuję. Bo lubię

Bez sprawnie działającej wątroby nie ma ani zdrowego mózgu, ani zdrowych jelit, ani zdrowej krwi, ani zdrowej skóry. Bezustannie obciążamy ją kolejnymi toksynami i czasem tylko po chorobach można zobaczyć, że organ nie nadąża z oczyszczaniem się, regeneracją i normowaniem działania całego organizmu.

Zioła, octy, porządne tłuszcze – wszystko to wspiera detoks wątroby, ale ja podejrzewałam, że potrzeba mi czegoś więcej.

Do tematu oczyszczania wątroby przez płukanie (tzw. liver flush) podchodziłam jak do jeża przez dobre dwa lata. Słuchałam opowieści znajomych i nieznajomych, miałam wewnętrzne przekonanie, że warto, a równocześnie bałam się samego procesu.
Bo jedną z rzeczy, których nie lubię w życiu najbardziej, to… hafty, do których w większości tych opowieści było bardzo blisko

Zaczęłam szukać różnych sposobów i okazało się, że prócz klasycznej procedury np. Moritza, o której za chwilę, ludzie stosują też łagodniejsze metody, które też są skuteczne. Ponieważ jestem tchórzem, postanowiłam od nich zacząć.

1. Łagodna metoda oczyszczania wątroby (wersja cwaniacka)
Przez 4 kolejne wieczory, jako ostatni posiłek w ciągu dnia (zamiast kolacji) należy wypić miksturę z 12 żółtek zmiksowanych 1:1 ze świeżym sokiem cytrusowym (grapefruit, cytryna, pomarańcza, itp.).
I to wszystko.
Super proste.
W czasie kuracji można normalnie jeść, byle nie jakoś wybitnie tłusto, a gdyby się dało jeść całkiem chudo i bez obiadu, to by było idealnie.

Powiem szczerze, że byłam mocno zaskoczona, bo koktajl okazał się całkiem znośny w smaku, więc wchodził mi dość gładko. Nie było mi niedobrze, spałam normalnie, ale… czułam się fa-tal-nie! Tak bardzo nie miałam siły, że ledwo wypełzałam z łóżka i już drugiego dnia chciałam dać sobie z tym wszystkim spokój. Może i to płukanie jest łagodne dla żołądka, ale wydawało się, że mój organizm ledwo zipie. Chyba tylko z chęci doprowadzenia eksperymentu do końca, postanowiłam doczołgać się do czwartego koktajlu i następnego dnia… dosłownie zmartwychwstałam!
Wstałam rano, co już samo w sobie było czymś niewiarygodnym, i słońce świeciło w mojej głowie, a 17-tonowy słoń, którego nosiłam na plecach przez poprzednią dekadę nagle się ulotnił. Nie mogłam uwierzyć, że nie muszę ze sobą walczyć, żeby wyczołgać się rano z łóżka i że przez cały dzień nie ciągnę nogi za nogą ani  nie myślę tylko o spaniu.
Nagle miałam tyle energii i taką lekkość w sobie, że aż mnie rozsadzało, a przez kolejne miesiące niewiele spałam, pozornie bez konsekwencji

Zastanawiałam się, dlaczego efekt detoksu był aż tak dramatyczny i dotarło do mnie, że miałam za sobą mniej więcej dekadę pasienia się taką ilością leków, że tylko wątroba ze stali nie odniosłaby uszczerbku.
Ewakuowanie więc trucizn miało efekt prawdziwie spektakularny, którego potem już nigdy nie udało mi się powtórzyć, wnioskuję więc, że to pierwsze płukanie wyciągnęło mnie z najwyższego poziomu toksyczności. Podejrzewam też, że właśnie dlatego czułam się tak źle przez te cztery dni, bo wypłukiwane trucizny spływały do jelita i nie były wystarczająco szybko usuwane poza organizm.
W metodzie nr 2 naprawiłam ten efekt

Łagodna metoda ma tę zaletę, że skutecznie usuwa toksyny, z mojego doświadczenia jednak wynika, że nie ma na tyle wielkiej siły płukania, żeby przepchnąć kamienie żółciowe. Choć może gdyby zastosować sól Epsom albo jakąś Nospę, to może by też coś wypłynęło – pozostawiam to na liście 'do wypróbowania)

2. Agresywna metoda płukania wątroby (A. Moritz, H. Clark, B. Kazana)

W tej metodzie chodzi o to, żeby zebrać maksymalną ilość żółci i z siłą wodospadu wypchnąć złogi z woreczka, wątroby i udrożnić żółciowody.

Niektórzy mówią, że stosowanie tej metody częściej, niż raz na 6 miesięcy nie pozwoli się wątrobie zregenerować, inni robią taki detoks raz na tydzień przez rok i publikują zdjęcia garści zielonych kamyczków po każdym razie.
Moritz sugerował raz na 2-6 tygodni aż do punktu oczyszczenia, a ja postanowiłam powtarzać płukanie raz na miesiąc do czasu, gdy przestanę czuć ucisk w prawym boku (pojawił się dopiero po pierwszym płukaniu i utrzymywał do czasu wypłukania ostatnich resztek motylicy).

Dla niewtajemniczonych – cholesterolowe kamienie żółciowe powstają zarówno w woreczku żółciowym. Są zupełnie inne, niż kamienie nerkowe – właściwie wcale nie przypominają kamieni, to raczej twarde, zielone żelki
Jako twór składający się głównie z tłuszczu, unoszą się na powierzchni wody, miękną i rozpuszczają w cieple.
Im twardszy i ciemniejszy kamień, tym najprawdopodobniej starszy.
Należy mieć świadomość, że wątroba opakowuje toksyny i patogeny, których nie może się pozbyć, właśnie w tłuszcz, dlatego też w takich kamieniach można znaleźć i jaja pasożytów i bakterie chorobotwórcze i toksyny.

Można zrobić takie płukanie z marszu, ale mądra praktyka podpowiada, że lepiej się przygotować – najlepiej najpierw przez 1-2 tygodnie wpijać codziennie litr świeżego soku jabłkowego, porcję octu jabłkowego, który rozmiękcza kamienie i pomaga im się potem łatwiej ewakuować albo zażywać ok. 500 mg kwasu jabłkowego 3x dziennie.
Oczywiście, nie należy przeprowadzać takich akcji, gdy się jest chorym, bierze konkretne leki, jest w ciąży. Nie należy też płukać wątroby w czasie chemioterapii, bo może to znacząco zmniejszyć jej działanie.
Wiadomo – z głową, jak zawsze.

Mądrze by też było zarezerwować sobie na procedurę 2 dni, a przynajmniej mieć dzień choćby w połowie wolny w 'dzień po’. Spokój i wolna głowa są niezwykle pomocne, bo tu się trzeba rozluźnić.

Klasyczna metoda Moritza wygląda tak:

Potrzebne składniki:
– świeży sok jabłkowy lub kwas jabłkowy,
– 4 łyżki soli Epsom rozpuszczone w 3 szklankach wody,
– 1/2 szklanki niefiltrowanej, nierafinowanej oliwy z oliwek,
– 1/2 szklanki świeżego, klarownego soku z cytryny lub grapefruita.

Postępowanie:

• przez tydzień przed zabiegiem należy wypijać jak najwięcej świeżego soku jabłkowego, jak się da (min. 1 litr) lub zażywać 500 mg kwasu jabłkowego 3x dziennie,
• ok. 10:00 w dniu oczyszczania należy zjeść lekkie, beztłuszczowe śniadanie i od tego czasu już nic nie jeść,
• ok. 18:00 wypić pierwszą szklankę rozpuszczonej soli Epsom (smakuje paskudnie, niektórym pomaga picie jej przez słomkę – mi nie ),
• ok. 20:00 wypić drugą szklankę rozpuszczonej soli Epsom,
• ok. 22:00 wymieszać pół szklanki oliwy z oliwek z połową szklanki świeżego, klarownego soku z cytryny lub grapefruita, wypić i natychmiast położyć się na prawym boku, z lekko uniesioną głową i prawą nogą podwiniętą w kierunku brody – na tym etapie najlepiej się nie ruszać w ogóle, najlepiej byłoby w ogóle zasnąć,
• rano wypić 1/2 szklanki rozpuszczonej soli Epsom i się odprężyć,
• 2 godziny później wypić ostatnie pół szklanki rozpuszczonej soli Epsom,
• NIC NIE JEŚĆ przez kolejne 2h,
• wprowadzać posiłki powoli i zacząć od świeżych owoców, niczego tłustego.
  Niejedzenie nie jest wcale trudne, bo długo jeszcze nie odczuwa się głodu.

Moja zmodyfikowana wersja wygląda tak:

• ocet jabłkowy piję stale, więc pomijam tygodniową część przygotowania,
• w dniu płukania oczywiście nie jem w ogóle lub piję tylko kawę na śniadanie (ponieważ nie chadzam spać o 22:00, to cały proces mam przesunięty o kilka godzin,
• wieczorem łykam sól Epsom napchaną własnoręcznie do żelowych kapsułek i popijam dużą ilością wody z octem, żeby jak najszybciej rozpuściły się w żołądku,
• po dwóch godzinach powtarzam procedurę,
• po kolejnych dwóch godzinach mieszam olej (niekoniecznie oliwę z oliwek – czasem olej z ostropestu, czasem olej lniany, czasem olej z wiesiołka – taki, który mam najlepszej jakości w domu) z jednym żółtkiem i sokiem cytrusowym – cytryna sprawdza się tutaj świetnie, ale i grapefruit i pomarańcza smakują naprawdę dobrze, a po zmieleniu w blenderze żółtko łączy tłuszcz z sokiem i powstaje naprawdę smaczna emulsja),
• kładę się na prawym boku i przez pół godziny dodatkowo go czymś rozgrzewam (termoforem, butelką z ciepłą wodą, poduszką elektryczną, a ostatnio lampą na podczerwień), pozycja na plecach z lekko uniesioną głową też jest dobra,
• idę spać,
• rano płuczę jelito, dokonuje inspekcji znalezisk, wyciągam wnioski i wstaję z martwych

Absolutnie nie wolno być najedzonym. Wypicie tej mikstury wbrew pozorom nie jest trudne i nie powoduje mdłości. Poza jednym wypadkiem – gdy się nie ma pustego żołądka. Jeden, jedyny raz, gdy żołądek mi się zbuntował był wtedy, gdy uznałam, że tak dobrze mi idzie, że zjem sobie jeszcze obiad. Oj, jak żałowałam. Jak ja żałowałam. Więc odradzam gorąco Tak poza tym, nie jest źle, naprawdę.
Przy okazji jest to jedyna metoda, przy której po po raz pierwszy poczułam pochód kamyków, które jak wagoniki przesuwały mi się w dół prawego boku. Bardzo ciekawe doświadczenie.

Dzień później należy ostrożnie wracać do jedzenia, najlepiej przegłodzić się jeszcze z pół dnia i dopiero potem powoli zacząć od lekkiego, nietłustego posiłku. Inaczej może się pojawić niestrawność i wewnętrzne postanowienie, że już nigdy więcej. Na pocieszenie powiem, że większość ludzi donosi, że jeszcze co najmniej przez pół dnia wcale nie jest głodna. To pomocne

Aha, no i jeszcze krytycznie ważne słowo na 'L’, którego nikt nie lubi, ale bez przepłukania jelit człowiek chodzi z jeziorkiem toksyn w środku i czuje się baaaaardzo źle, zaś po wypłukaniu go – jak nowo narodzony. Natychmiast. Niesamowita sprawa.
Najlepiej jednak wykonać ją przed i po zabiegu, wtedy otwiera się drogę do wydalania toksyn oraz łatwiej je później wypłukuje. Jeśli jednak miałabym wybierać, wybrałabym lewatywę 'po’.
Zamiast lewatywy można też zastosować środek przeczyszczający, typu sól Epsom, ale nie jest to ani wygodne, ani szybkie, ani skuteczne.

Przepis na lewatywę z kawy według córki doktora Gersona: przyjmować bez cukru i bez śmietanki

A tak na serio – 3-5 łyżek świeżo zmielonej kawy dobrej jakości, gotować pod przykryciem przez 15 minut w czystej wodzie, następnie rozpuścić w 1-1,5 litra chłodnej wody tak, żeby uzyskać temperaturę równą temperaturze ciała (absolutnie nigdy nie wolno wlewać gorących płynów do jelita, z kolei zimny płyn spowoduje skurcze i szybkie nieprzyjemności). 
I gotowe.
Przepisów na roztwory do wlewów jest tysiąc, można użyć też po prostu przegotowanej wody, ale akurat kawa słynie z tego, że wspomaga odtruwanie wątroby, dlatego nie jest złym pomysłem ani przed ani po.
Byle nie na noc, bo daje niezłego kopa!

Zachęcam też do chwilowego powieszenia skłonności do obrzydliwości na zewnętrznej klamce łazienki i założenia monokla odkrywcy – w wypłukanej treści jelit można znaleźć nie tylko zielone kamyczki (mój największy miał ponad 2 cm), czy robaki, ale też i niektórzy namierzą np. skórkę od pomidora, którego jedli ostatnio 10 lat wcześniej. To niezwykle pouczające doświadczenie dla człowieka, który chce się o sobie czegoś dowiedzieć. Można odkryć, że nie wszystko działa nam tak sprawnie i gładko, jak byśmy chcieli myśleć, i że w jelitach potrafią ukryć się niezłe niespodzianki, a co gorsza – tkwić tam latami.
Wiem, to nieprzyjemne, więc niektórzy myślą, że jeśli zamkną oczy i nie będą o tym myśleć, to sprawy nie ma. Ale jest i ma ogromny wpływ na stan zdrowia oraz samopoczucie. Warto więc się przemóc, przepłukać i rzucić jednym, choćby półprzymkniętym okiem. A inwestycja w gęste sitko i plastikowy widelec to naprawdę drobiazg

Jeśli po zabiegu nadal czuję ciśnienie w prawym boku, planuję powtórzyć zabawę w ciągu 2-4 tygodni.
Czasem wędruję do osteopaty, który rozluźnia napięcia wokół wątroby, a niekiedy opowiada, że czuje procesję uwalnianych kamyczków.
Lubię osteopatów.

Warto wiedzieć, że złogi nie odkładają się tylko w woreczku, ale tworzą się również w wątrobie, więc nawet po wycięciu woreczka ludzie wciąż miewają kolki przez zatkane żółciowody. Nie potrafię więc za skarby świata pojąć, skąd procedura jego wycinania. Dlaczego w ostrym stanie nie można woreczka otworzyć, oczyścić i zaszyć? Bynajmniej nie jest zbędnym organem i mój Mąż ma zapowiedziane, żeby pod żadnym pozorem nie pozwolić mi go wyciąć, gdyby zdarzyła się jakaś nagła sytuacja.
Andreas Moritz opisuje, że przeżył 40 ataków woreczka żółciowego zanim postanowił zacząć go płukać, a po pierwszym zabiegu zliczył chyba 3500 kamyków; powtarzał procedurę jeszcze dobre kilka razy i żaden atak już się nigdy nie powtórzył. Ataki są straszne i trwają nawet kilka dni, choć najdłuższy atak Moritza trwał 3 tygodnie, jednak w absolutnej większości przypadków wycięcie woreczka nie jest skutecznym długofalowym rozwiązaniem. Złogi tworzyć się będą nadal w wątrobie, a nieusuwane zatkają w końcu żółciowód dając identyczny efekt końcowy. Rozumiem, że czasem naprawdę trzeba, ale wydaje się, że to 'czasem’ powinno być poprzedzone chociażby próbą oczyszczenia organu, w miejsce odruchowego wycięcia.

3. Metoda 'coś pomiędzy’
Jeszcze jej nie próbowałam, ale zamierzam, bo nie ukrywam, że nie jest mi łatwo zorganizować się na metodę nr. 2 tak często, jak bym to uważała za potrzebne.
Metoda pośrednia opiera się na założeniu, że wystarczy rozluźnić przewody żółciowe i zmobilizować woreczek żółciowy do opróżnienia się zwykłym, tłustym jedzeniem.
Do akcji przygotowujemy się tak samo, jak powyżej, czyli należy się najpierw lekko przegłodzić, zjeść lekkie beztłuszczowe śniadanie (lub nie), wspomóc się solą Epsom lub Nospą, ale zamiast męczyć szklanę tłustego koktajlu, wystarczy zjeść kilka jajek albo wręcz same żółtka jak w metodzie nr 1.
Można to też zrobić rano i wtedy odpada problem 'niejedzenia przed’.
Niektórzy wręcz twierdzą, że sama sól Epsom wystarcza, żeby umożliwić złogom wypłynięcie kamieni i jest to coś, co przy odrobinie zaciętości i wytrwałości poszukiwacza złota, można potwierdzić lub obalić.

4. Profilaktyka jest jednak najlepsza i tu warto by było stosować zioła wzmacniające i odtruwające wątrobę (ostropest, mniszek, przetacznik, wrotycz, kurkuma, gotowe mieszanki), a w codziennej diecie uwzględniać dobre tłuszcze, które zmuszają woreczek do intensywniejszego wyrzutu żółci oraz kwasy, które rozpuszczają złogi. Nie jest błędem włączenie na stałe do diety świeżego soku jabłkowego, octu jabłkowego oraz octów ziołowych oraz np. oleju z ostropestu. Ważna dla wątroby jest też cholina. Stosowany na stałe kwas i tłuszcz w diecie będzie powodował stałe i łagodne oczyszczanie się układu żółciowego. Dramatyczne rozwiązania stosujemy wtedy, gdy są ewidentnie niezbędne: gdy stwierdzono istnienie złogów albo pojawia się 'kłucie w boku’, lub wręcz kolki oraz po odrobaczaniu. Wtedy faktycznie warto spróbować cały układ przepłukać, bo można uratować organ, który chirurdzy wytną bez mrugnięcia okiem.

Mikroskopijny odsetek ludzi sprowadza na siebie płukaniem atak kolki. Bardzo rzadko, ale zdarza się. Dlatego warto porządnie się do płukania przygotować, poświęcić czas na rozpuszczenie lub przynajmniej rozmiękczenie złogów tak, żeby potem mogły swobodnie wypłynąć. Jeśli dopilnujemy tej części oraz porządnego rozluźnienia żółciowodów (Epsom lub Nospa) i rozgrzania boku podczas leżenia (termofor, lampa infrared), to nie powinno być problemów.

W mojej ocenie ważne jest, żeby proces wspomagania usuwania złogów z wątroby i woreczka został na stałe włączony w tryb życia. To nie muszą być nie wiadomo jak spektakularne akcje, a właśnie pilnowanie, żeby w codziennej diecie znalazło się odpowiednie jedzenie zawierające zdrowe tłuszcze i kwasy. W taki sposób mobilizujemy wątrobę do stałego oczyszczania się i nie powinniśmy nigdy znaleźć się na stole chirurgicznym.

Czy lepiej płukać wątrobę przed czy po odrobaczaniu?         
Generalnie lepiej po, bo jeśli się okaże, że człowiek jest domem dla np. motylicy wątrobowej, to właśnie wtedy może się jej pozbyć. Wydaje mi się jednak, że profilaktyczne płukanie raz na 6-12 miesięcy jest potrzebne dzisiaj każdemu cierpiącemu na tzw. choroby cywilizacyjne.
Wypłukanie toksyn i odblokowanie przewodów żółciowych może dramatycznie poprawić stan w przypadku raka, problemów ze słuchem, artretyzmu, chorób skóry, cukrzycy, chorób serca i wielu innych, pozornie niepowiązanych dolegliwości. Nie można go wykonać jedynie u osób z chirurgicznie usuniętymi jelitami, czy ludźmi, którzy mają stent w woreczku żółciowym. No i ludzi na wspomnianej już wcześnie chemioterapii.
Poza tym, przepłukanie wątroby raz na jakiś czas ma szansę poprawić samopoczucie każdemu.

Q&A doktora Moritza na temat płukania wątroby: https://www.ener-chi.com/free-health-information/health-questions-answered-by-andreas-moritz/liver-flush-liver-cleanse/

Wit C 1000

Suplementy

MINI Miód Malina Witamina

39,00 zł

Zero waste

Suszone skórki z eko-pomarańczy

25,00 zł

Zestawy podróżne

Zestaw podróżny O

69,00 zł

Zestawy podróżne

Zestaw podróżny B

69,00 zł

Ratafia

Ratafia czyli ocet dla koneserów

69,00 zł

Smak lata

Octy

Ocet wiśniowy

33,00 zł

Kosmetyki

Naturalny DEZODORANT borowinowy z ałunem (Sicilia)

59,00 zł

Bez miodu

Suplementy

Miód Malina Witamina BABY

89,00 zł

Przetestowałam wszystko, co wówczas było dostępne jako 'pomysł w internecie’ lub 'produkt naturalny’ na rynku, czyli:
– sodę oczyszczoną – tragedia: zapach dziwny, skóra swędzi i ciemnieje,
– olej kokosowy – na mnie kompletnie nie działa, a tłuszcz pod pachami jest super fuj,
– pastę z sody oczyszczonej i oleju kokosowego z olejkami eterycznymi – dokładnie jak wyżej, tylko z olejkami eterycznymi,
– dezodoranty roślinne, aloesowe – zupełnie nieskuteczne,
– dezodoranty ze srebrem – również spektakularna klapa.

Po kilku miesiącach prób i samych błędów osiągnęłam stan, w którym nie mogłam wręcz znieść własnego zapachu.
Żeby sprawę dodatkowo skomplikować, byłam właśnie na półmetku ciąży oraz na początku suplementacji jodem, a musicie wiedzieć, że ludzie z niedoborem jodu się nie pocą. Gdy więc zaczęłam ten jod (słusznie) uzupełniać i równocześnie przestałam blokować pocenie, zaczęły się ze mnie uwalniać takie zapachy, że pośród ludzi poruszałam się tylko w zapiętym płaszczu.
Zaczęłam popadać w cichą desperację.

Wtedy też natknęłam się na informacje o tradycyjnym zastosowaniu kryształów ałunu i pomimo wyuczonej nieufności zarezerwowanej dla aluminium, uznałam, że muszę temat zbadać.
Nie mogę powiedzieć, żeby łatwo było znaleźć rzetelne informacje na temat ałunu w internecie. Wydaje się, że 'bezpieczeństwo antyperspirantów’ jest tak ugruntowaną opinią wśród naukowców, że nie czują potrzeby badania alternatyw, nawet z tego samego podwórka. Ja w każdym żadnych sensownych badań nie znalazłam, jedynie opisy zastosowań historycznych i masę opinii praktyków.
Udało mi się dowiedzieć jednak, że naturalnie występujący ałun (kryształ), ma cząsteczkę większą od średnicy porów skóry, co w mechaniczny sposób nie pozwala się mu wchłonąć przez nieuszkodzoną skórę. To mnie przekonało.

Biorąc dodatkowo pod uwagę fakt, że pod względem zawartości w skorupie ziemskiej aluminium jest na miejscu czwartym wśród wszystkich minerałów, uznałam, że musi być różnica między tym, co z natury, a tym co zaprojektowane w laboratorium. Musi być różnica między naturalnym a syntetycznym związkiem glinu, między aluminium wstrzykiwanym, połykanym a wchodzącym w kontakt ze skórą. Gdyby tak nie było, przy tej koncentracji w skorupie ziemskiej już dawno byśmy nie żyli.

Wiedziałam równocześnie, że naturopeuci często łączą np. raka piersi z używaniem antyperspirantów i chciałam mieć to na uwadze. Jak by na to nie patrzeć, zamknięcie układowi limfatycznemu możliwości odprowadzania produktów przemiany materii z potem, nie brzmi jak dobry pomysł.

Dezodorantów ałunowych wtedy w Polsce jeszcze nie było, a już na pewno nie było takich dezodorantów w kulce, postanowiłam więc sobie taki stworzyć. Chciałam żeby oprócz tego nieszczęsnego ałunu, o którym jeszcze wciąż nie wiedziałam co myśleć, składał się z samych prozdrowotnych dobroci, dlatego połączyłam hydrolat ze skórek ekologicznych pomarańczy z destylatem z kołobrzeskiej borowiny i przeciwzapalnymi olejkami cytrusowymi. Zagęściłam ekologicznym guarem (fasola) i ksantanem (algi). Wyszło mi coś fenomenalnego i od tego czasu już nigdy nie użyłam żadnego innego dezodorantu.
W ciągu 5 lat stosowania zawiódł mnie tylko raz i była to sytuacja skrajnego stresu związanego ze śmiercią.
Poza tym, bez zarzutów.
Równocześnie stworzyłam analogiczną wersję dla znajomych zmagających się z rakiem, napakowaną olejkami znanymi z antynowotworowych właściwości (kadzidło, sandał, goździki, itd.), bo dla nich na rynku nie ma absolutnie NIC.

Trzeba jednak było najpierw zrobić coś tym okropnym zapachem.
Na ratunek przyszły mi kąpiele w solach i maseczki odtruwające z glinką.
Przepis na maseczkę jest super prosty – wystarczy wymieszać bentonit z niepasteryzowanym (to ważne!) octem jabłkowym i taką gęstą papką i wysmarować doły pachowe, najlepiej siedząc w wannie, a po kilku-kilkunastu minutach spłukać. Można przy okazji nałożyć na twarz – też oczyści i ładnie zakwasi skórę
Postanowiłam powtarzać ten zabieg codziennie, aż będę mogła zacząć obok siebie spokojnie oddychać. Po piątej kąpieli znowu mogłam znieść przebywanie we własnej obecności

Jeszcze przez jakiś czas skóra była nadwrażliwa, czasem się zaczerwieniała, czasem szczypała w kontakcie z mydłem, ale ewidentnie byłam już na prostej.

O co więc chodzi?

Skąd ten poziom zamieszania podczas zmiany rodzaju produktu do codziennej pielęgnacji stosowanej przez miliardy ludzi na całym świecie od co najmniej dwóch dekad?
Wielu dermatologów drwi z tezy o stopniowym odkładaniu się toksyn, ale ja nie sądzę, że można zignorować fakt permanentnego zatykania porów pod pachami, gdzie pocimy się najintensywniej. Pot ma funkcję, pot czemuś służy.
Nie zliczę już, ile słyszałam historii podobnych do mojej, gdy po latach stosowania antyperspirantów lub wręcz blokerów potu ludzie nagle zaczynają… cuchnąć. Nadal się myją, nadal przebierają w czyste ubrania, a zapach ich ciała staje się trudny do zniesienia.
Naprawdę, słyszałam już z milion takich opowieści i to nie w internecie, a bezpośrednio od naszych prozdrowotnych klientów.

Dlatego uważam, że trzeba siebie obserwować i zwłaszcza gdy podejrzewamy problemy z detoksyfikacją (nowotwory, choroby chroniczne, choroby skóry, zatrzymywanie wody, itd.) należałoby porzucić antyperspirant na rzecz jakiejkolwiek alternatywy pozwalającej się pocić, choćby na parę miesięcy, i sprawdzić, czy przypadkiem nie on był częścią problemu. Można też nie używać niczego i po prostu częściej się myć – taka opcja również istnieje

Dezodorant różni się od antyperspirantu tym, że nie blokuje wydzielania potu, jedynie niweluje jego zapach.
W większości sytuacji życiowych, to absolutnie wystarczy, a dla zdrowego oczyszczania organizmu jest absolutnie niezbędne.
Myślę, że gdybym była tancerką turniejową, stosowałabym antyperspirant na pokazy, ale na codzienne treningi już nie. Wystarczy nieco mniej obcisłe ubranie i naprawdę nie ma problemu mokrych plam.

Jak więc w miarę bezboleśnie przejść na naturalny dezodorant?
1. weź pod uwagę, że najprawdopodobniej nie odbędzie się to w jednym, gładkim kroku,
2. będziesz oczyszczać się z toksyn, a więc przez jakiś czas możesz się mocniej pocić i niezbyt pięknie pachnieć,
3. węzły chłonne mogą być spuchnięte i nadwrażliwe, a skóra podrażniona,
dlatego:
4. pij dużo wysokozmineralizowanej wody,
5. bierz odtruwające kąpiele w magnezie i solach, jeśli możesz – korzystaj z sauny i skakania na trampolinie, żeby rozruszać układ limfatyczny,
6. nie używaj agresywnych mydeł na bazie detergentów, które mogłyby dodatkowo podrażnić skórę,
7. stosuj detoks dołów pachowych w postaci maseczki z glinki i octu lub np. węgla aktywnego,
8. aktywnie unikaj toksyn w diecie i życiu (agresywne mydła, proszki do prania; papierosy, alkohol, śmieciowe jedzenie),
9. wybieraj przewiewne ubrania, luźne pod pachami,
10. nastaw się kilka tygodni okresu przejściowego.

Ze znanych mi opowieści, średnio po tygodniu, a najdłużej po miesiącu będziesz już nowym człowiekiem.
Możesz też odkryć, że w efekcie pocisz się mniej, niż wcześniej. Ze względu na zmianę pH skóry i flory bakteryjnej sam zapach potu też może stać się przyjemniejszy.

• Naturalny DEZODORANT borowinowy z ałunem (Sicilia) 59,00 zł

Na forach międzynarodowych widzę dokładnie takie same opowieści zaczynające się już w listopadzie, np. na terenie Nowej Zelandii i bardzo duże ilości ludzi od grudnia na terenie Anglii i innych części świata.

Czy tysiące takich spójnych historii mogą być przypadkiem?

Oto co usłyszałam, cytuję:

1. Jestem pewna na 90%, że mój tata miał to w styczniu. Był taki chory, że się dusił, a lekarka powiedziała mu, że to na pewno nie jest zwykłe zapalenie płuc. Wtedy jeszcze nikt nie myślał o koronie. 2 tygodnie nie był w stanie rozmawiać przez telefon, bo się dusił.
2. My też mieliśmy „grypę’, w styczniu. Powaliła całe 8 osób w domu. Nie byłam tak chora od lat, a kto przyszedł nam pomóc, był potem chory. Chciałabym, żeby były testy na przeciwciała!
3. Przeszliśmy już to: mój mąż, ja i córka, tak jak i cały sklep, w którym pracuje mój mąż. Wszyscy bardzo szybko zarażali się od siebie, każdy miał mocne objawy grypowe i bardzo mocny kaszel. Ja przeszłam delikatnie, bo od lat ładuję witaminę C. Mąż wyzdrowiał po kilku dniach też dzięki witaminie.
4. W lutym narzeczony wrócił z zagranicy, a ja zachorowałam jak nigdy: bóle kości, gorączka (choć nie pamiętam, kiedy w życiu miałam gorączkę), do tego kaszel bardzo mocny, partner to samo, a syn zapalenie krtani. Leżeliśmy w szpitalu, a kaszel ciągnął się jeszcze przez miesiąc.

I tak dalej i tak dalej, z całego świata.

Moja z kolei osobista historia jest taka, że najpierw długo bolało mnie gardło, ale trochę to zbagatelizowałam. Nie miałam czasu się sobą zająć, więc czasem łyknęłam łychę Miód Maliny, a czasem psiknęłam propolis do gardła, ale to tyle. Właściwie mój stan się nie zmieniał, nawet przez chwilę wydawało mi się, że już jest lepiej. A potem nagle zaczęło mnie rasowo rozkładać, więc od razu zarzuciłam 1 gram witaminy C co pół godziny. To zazwyczaj jest tak, że przez pierwsze kilka godzin takiej kuracji nie ma żadnej poprawy i za każdym razem się zastanawiam, czy ja sobie tej przeciwwirusowości witaminy C jednak nie przyśniłam, a dopiero po osiągnięciu wysycenia, co czasem wcale nie jest takie szybkie, widzi się nagłą i wyraźną poprawę. Tym razem jednak poprawy nie było. Było mi za to coraz gorzej. Mięśnie bolały mnie tak bardzo i tak wszędzie, że błagałam, żeby ktoś mnie dobił. (Moja znajoma opowiedziała mi właśnie, że na tym samym etapie zaczęła spisywać testament ) TO BYŁO STRASZNE.
Już nie pamiętam, kto wpadł na pomysł, żeby mi zmierzyć temperaturę, bo ja nigdy nie mam gorączki, a tu ponad 39! Nie byłam w stanie wstać z łóżka przez 2 doby, ale posłuchałam mądrzejszych ode mnie i zaczęłam budować dawkę tak, że osiągnęłam 80 gramów witaminy C w ciągu dnia. 80 gramów to prawie cała butla Miód Maliny Witaminy! Dopiero wtedy zaczęłam wracać do siebie, a po dwóch dniach takiej dawy byłam już prawie na chodzie. Zniknęło też uczucie ciężkości w klatce piersiowej, powoli zniknął też kaszel. W sumie trwało to wszystko kilka dni, a ja opowiadałam potem, że to jakieś straszne dziadostwo, NA PEWNO jakaś super zjadliwa mutacja grypy w tym roku, bo objawy przecież całkiem grypowe, a ja ostatnią miałam na studiach i nigdy tak strasznej.
Zachorowało pięć z sześciu osób w naszym domu, ale reszcie już podawałam te ogromne dawki od razu, więc wychodzili z tego sprawnie.
Równocześnie mieliśmy zwiększoną ilość zamówień na Miód Malinę, z komentarzami, że wszyscy chorują w rodzinie i okolicy. Niektórzy rodzice zatrzymywali wtedy dzieci w domach, a przedszkola i szkoły były zdziesiątkowane, czasem z trójką dzieci w klasie i bez nauczyciela. Pamiętacie ten czas przed feriami? Ja pamiętam, bo mówiłam, że coś super zjadliwego przewala się przez Polskę. Ale w sumie nie tylko przez Polskę, bo mieliśmy takie same historie z Hiszpanii, Niemiec, Szwecji, Anglii, Stanów, a nawet z Hong Kongu!

Przechorowaliśmy, było ciężko, nie przeczę, ale żyjemy.

Z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że przeszliśmy właśnie koronawirusa.

Czy zamykanie nas w domach, zamiast badania na obecność przeciwciał jest naprawdę słusznym rozwiązaniem??

• Miód Malina Witamina 87,00 zł – 153,00 zł
• Miód Malina Witamina ORANGE 93,00 zł – 163,00 zł

W obecnej sytuacji ogłoszonej epidemii i przymusowego zamknięcia, gdy ludzie odchodzą od zmysłów z powodu paraliżującego strachu przed pierwszym i depresyjnego zmęczenia drugim, przyglądam się bieżącym działaniom innego lekarza – doktora Davida Brownsteina, znanego dotąd w Polsce głównie z terapii chorób tarczycy jodem.
Aby dać nadzieję wszystkim załamanym i chorym, publikuje on ostatnio wywiady ze swoimi pacjentami, których sprawnie z choroby wyciągnął.

Pacjentów konsultują telefonicznie, przyjmują osobiście w klinice, a tych z potwierdzonym zakażeniem obsługują na parkingu pod przychodnią w ich własnych samochodach. Przez okna wystają ręce z kroplówkami, wygląda to niezwykle ciekawie. Ale jest skuteczne!

Podstawą skutecznej terapii w ciężkiej infekcji wirusowej są wysokie dawki antyoksydantów, a w przypadku niewydolności oddechowej dodatkowo nebulizacje z dodatkiem płynu Lugola oraz wody utlenionej. W ciągu 2 dni najciężsi pacjenci 'powstają z martwych’, po kilku kolejnych są całkiem zdrowi, nawet ci powyżej 80 roku życia.

Żaden z ich pacjentów nie umarł, żaden nie rozwinął zapalenia płuc, żaden nie trafił do szpitala. 

Jak dokładnie doktor Brownstein i jego ekipa leczą ludzi z objawami koronawirusa?

NEBULIZACJA:
Płyn do nebulizacji wersja z wodą utlenioną:
3 ml soli fizjologicznej
1-2 kr wody utlenionej 3% (najlepiej rozcieńczonej własnoręcznie z perhydrolu)

na zmianę z wersją:
3 ml soli fizjologicznej
1-2 krople płynu Lugola 5%

lub na stałe wersja łączona:
3 ml soli fizjologicznej
1-2 krople wody utlenionej
1 kropla płynu Lugola 5%

Jeśli roztwór do nebulizacji szczypie w gardło, należy go rozcieńczyć do akceptowalnego poziomu. Równocześnie stężenie wody utlenionej można stopniowo budować i są ludzie, którzy nie stosują prawie żadnego rozcieńczenia.

(Przy okazji – według mojej wiedzy można z powodzeniem stosować również nebulizację ze srebra koloidalnego)

TECHNIKA INHALACJI  
Nabrać mgiełki do płuc, przytrzymać 5 sekund, wypuścić przez nos, żeby przepłynęła jeszcze przez zatoki.
Powtarzać aż do wyczerpania płynu (lub ok. 5 minut).

Link do prezentacji doktora Ng: https://www.youtube.com/watch?v=0Us5E1yaJBE

W stanie ciężkim zalecają powtarzać inhalacje co godzinę aż do ustąpienia duszności.

Nebulizacja z jodem nie więcej, niż 3x dziennie, ponieważ jod wysusza śluzówki, co nie jest wskazane w takim stanie. Nebulizacja z wodą utlenioną nie ma takich efektów ubocznych.
Jeśli którakolwiek wersja płynu do nebulizacji powoduje uczucie szczypania lub palenia, należy zmniejszyć stężenie dodatków (jodu i/lub wody utlenionej).

Ciekawostka – obie formy płynu do nebulizacji stosowane są również w astmie i nowotworach płuc.

SUPLEMENTACJA (w przypadku ciężkiej infekcji lub kontaktu z ciężko chorym):

Witamina A (ważne: nie beta karoten)
– dorośli: 100 000 UI dziennie (oprócz kobiet w ciąży i matek karmiących) przez 4 dni
– dzieci do 25 kg: 20 000 UI dziennie przez 4 dni
– dzieci do 25-50 kg: 50 000 UI dziennie przez 4 dni

Witamina D3
– dorośli: 50 000 UI dziennie przez 4 dni
– dzieci do 25 kg: 10 000 UI dziennie przez 4 dni
– dzieci do 25-50 kg: 25 000 UI dziennie przez 4 dni

Uwaga: w przeciwieństwie do witaminy C, witaminy A i D rozpuszczają się w tłuszczach, mogą się odkładać, a ich poziom w organizmie wzrastać z czasem przyjmowania. Tak wysokich dawek nie należy przyjmować dłużej, niż przez 4 dni.

Witamina C
5 000 – 10 000 mg dziennie, chyba że uda się zażyć więcej bez biegunki

Jod
dorośli: 25-100 mg dziennie
dzieci: 0,18 mg/ kg masy ciała

W infekcjach z gorączką należy z całych sił unikać zażywania paracetamolu, ponieważ obniża poziom glutationu, który z kolei jest kluczowym antyoksydantem.
Paracetamol ma ostatnio tak złą prasę, że najlepiej unikać go w ogóle.

Wywiady doktora Brownsteina z niektórymi pacjentami znajdziecie na jego kanale:

Christopher
3 tygodnie wcześniej zaczął bez powodu wymiotować, pojawiła się dziwna biegunka. Kilka dni później poczuł się źle, nie poszedł do pracy, katar, kaszel, ból gardła. Został w domu przez weekend, gotowy do pracy w poniedziałek. We wtorek jednak obudził się już w zupełnie innym świecie – całkiem rozbity, czujący się źle – ledwo przebrnął przez dzień w pracy, wrócił do domu i padł na sofę. Okazało się, że miał 39 stopni. Teleporada lekarska zakończyła się konkluzją, że jest potencjalnym zakażonym koronawirusem i nakazem kwarantanny na 14 dni bez żadnej terapii, bo jeszcze nie miał duszności. Od tej pory uznał gorączkę za swojego największego wroga i zaczął paść się paracetamolem i  ibuprofenem na takim poziomie, że zaczął się obawiać o stan swojej wątroby. Oczywiście lekarze powinni mu byli powiedzieć, żeby absolutnie nie przyjmować żadnego z nich, bo zużywają zapasy glutationu w wątrobie i dramatycznie obniżają odporność. Ale nikt mu nie powiedział. Czyli w dobrzej wierze robił dokładnie to, co go osłabiało. Zaczęło mu się ekspresowo pogarszać – temperatura poza skalą, brak węchu, smaku, nudności, osłabienie na takim poziomie, że nie mógł sięgnąć po szklankę z wodą… Czuł, że umrze w tym łóżku albo umrze na pogotowiu, ale na pewno umrze, bo nikt nie wie, jak mu pomóc i nawet nie próbuje.
W wyniku splotu dobrych wypadków, 4 dni przed nagraniem tego wywiadu, Christopher odbył konsultację z doktorem Ng i dosłownie powstał z martwych. Zalecił mu natychmiast witaminę D rano, witaminę A wieczorem, witaminę C non-stop aż do wysycenia, a potem wciąż w nieco mniejszej dawce i nebulizacje z wodą utlenioną i płynem Lugola, które były dla niego zupełną nowością. Po drugiej inhalacji poczuł wielką poprawę, a wraz z kolejnymi poprawiało mu się w trybie logarytmicznym Doktor Ng uświadomił mu również coś, czego nigdy wcześniej nie słyszał, a mianowicie, że gorączka jest jego sprzymierzeńcem, nie wrogiem, bo uruchamia układ odpornościowy na wyższym poziomie. Im goręcej, tym lepiej. Przy pierwszych dreszczach najlepiej wejść do sauny albo wziąć gorącą kąpiel z solą Epsom.
Podsumowując, po 4 dniach takiej terapii, Chris już nie patrzy śmierci w oczy, a podczas 15-minutowego wywiadu zakaszlał może dwa razy.
Wystarczyło odpowiednie wsparcie organizmu, żeby całkowicie odwrócić progresję choroby w kilka dni.

Jeremiah
Przez dwa tygodnie miał objawy grypy, ale jest młody, zadbany i zna się na zdrowiu, więc nikt się tym za bardzo nie przejął. Potem nagle dopadła go słabość tak wielka, że musiał się natychmiast położyć, a do tego gorączka tak wysoka, że nie wstał z łóżka przez 36 godzin. Wszystko go bolało, głowa, mięśnie, ale myślał, że to z powodu gwałtowności kaszlu, który go dopadł. Nie miał jeszcze duszności, więc myślał, że to grypa go jednak rozłożyła. Potem zaczęła się niewyjaśniona biegunka, kaszel nie ustawał. Po kolejnych dwóch dniach, brzuch się uspokoił, temperatura spadła i myślał, że już mu się polepsza, jednak zaczął coraz trudniej oddychać. Czuł, że nie może wziąć pełnego oddechu i powróciło wyczerpanie. Po wejściu jednego piętra tak kręciło mu się w głowie, że niemal zemdlał, a dopiero po 30 minutach leżenia oddech powrócił do normy.
Dzień przed wywiadem oddychało mi się jeszcze ciężej, jakby mógł wypełnić płuca co najwyżej do połowy pojemności i wtedy przestraszył się, że to się może skończyć zapaleniem płuc. Do tego momentu brał witaminę D i jakąś mieszankę przeciwwirusową.
Doktor Brownstein natychmiast zalecił mu witaminę A na poziomie 100 000 UI dziennie, podnieść dawkę wit D do 50 000 IU, witaminę C non-stop i jod (minimum 50 mg dziennie). Do tego zalecił mu intensywną nebulizację z wodą utlenioną (3 ml soli fizjologicznej + 3 ml wody utlenionej 3%), która już po pierwszej inhalacji 'otworzyła’ mu płuca. Na początku mgiełka paliła go nieco w gardło, trochę od niej kaszlał, ale po zakończeniu mógł już przejść się po pokoju. Godzinę później zrobił drugą inhalację, nieco rozcieńczoną, i wziął gorącą kąpiel w solach, a pulsoksymetr pokazał po raz pierwszy 100% saturacji.
Podsumowując, po 5 nebulizacjach w przeciągu doby, Jeremiah może już w pełni odetchnąć, czuje się jeszcze nie idealnie, ale już bardzo dobrze, wróciły mu siły, całkowicie przeszedł kaszel i obniżył poziom lęku nieuchronnie towarzyszący niemożności nabrania powietrza do płuc.

Elizabeth
Zachorowała w marcu. Zaczęło się od okropnych migren, potem osłabienia, suchego kaszlu i kichania. Uznała, że jeśli to covid, musi coś zrobić. Od razu zaczęła przyjmować witaminę C, A, D zgodnie z procedurą opisaną na blogu Brownsteina. Dwa dni później, podobne objawy zaczęła mieć jej córka. Obie poczuły się o połowę lepiej od razu po zastosowaniu megadawek witamin, ale potem zabrakło im witaminy A i Elizabeth poczuła nawrót choroby, a kilka dni później poczuła ogromną ciężkość w płucach. Jej córka również odczuwała poważną duszność. Dopiero wtedy dowiedziały się o nebulizacji z wodą utlenioną, ale na początku brały tylko po kilka wdechów. Gdy zaczęły robić inhalacje jak należy, czyli po 3 ml na głowę wydajnym nebulizatorem (bo na tym etapie chory był już też i jej mąż), ciężkość w płucach zniknęła niemal od razu.

Wywiadów jest więcej, ale już tych kilka pokazuje, że można zwalczyć nawet ciężką infekcję i zapalenie płuc w warunkach domowych, bez antybiotyków, przy zastosowaniu odpowiedniej suplementacji i nebulizacji.

Warto też pamiętać, że ci, którzy zastosowali agresywną suplementację przy pierwszych objawach, nie dotarli do poziomu duszności, o jakim słyszymy w tych opowieściach. Witaminy A i D w wielkich dawkach nie należy brać długo, ale witaminę C profilaktycznie można zażywać cały czas. I warto. To naprawdę tani sposób na to, żeby się nie rozchorować.

• Miód Malina Witamina 87,00 zł – 153,00 zł
• Miód Malina Witamina ORANGE 93,00 zł – 163,00 zł
• Miód Malina Witamina BABY 89,00 zł

Doktor Cheng z Szanghaju opowiedział właśnie historię sześcioosobowej rodziny z Wuhan zarażonej koronawirusem w styczniu.
Najstarsza kobieta (70) zaczęła lekko gorączkować i mieć ogólne objawy grypy. Jej córka natychmiast zarządziła megadawki witaminy C dla wszystkich w rodzinie, sama brała 20 000 mg, pozostali podobnie, oprócz jej matki, która nie była przekonana. Przyjmowała jednak mniej więcej 10 gramów witaminy C na dobę, a jej stan był dobry. Ponieważ jednak obciążona jest ciężką chorobą serca, cukrzycą typu 2 oraz chorobą płuc, po 10 dniach zgłosiła się do lekarza, żeby uzyskać konkretną diagnozę. Wykonano testy i potwierdzono, że jest nosicielem koronawirusa. Przyjęto ją na oddział, gdzie przez 10 kolejnych dni jej stan pogorszył się tak bardzo, że trafiła pod respirator na oddziale intensywnej terapii. Tam jej córka wymusiła na lekarzu prowadzącym zastosowanie dożylnych wlewów witaminy C, ponieważ już na tym etapie znane były pierwsze, pozytywne wyniki badań klinicznych nad dożylnym zastosowaniem askorbiniannu potasu w leczeniu koronawirusa z Wuhan. Lekarz zgodził się, choć niechętnie i włączył ok 10.000 mg wit c na dobę. Stan chorej ustabilizował się, potem poprawił i po 2 tygodniach wróciła na zwykły oddział, a po kolejnych 10 dniach oczekuje już wypisu.

Śmiertelność starszych ludzi z tak ciężkimi chorobami towarzyszącymi w Wuhan to ok. 5% chorych.
Ta kobieta, pomimo turbulencji i zmarnowanego po drodze czasu za chwilę wróci zdrowa do domu.

Co więcej, tych 5 członków rodziny, którzy mieli z nią codzienny kontakt i opiekowali się nią w chorobie NIE ZACHOROWAŁO. Najprawdopodobniej zarazili się, owszem, ale żaden z nich nie przejawił dotąd żadnych objawów infekcji, a od choroby najstarszej minęły już 2 miesiące.
Wszyscy jednak zgodnie zażywali doustnie 20 gramów witaminy C na dobę.

Podobnych historii jest masa. Nie tylko z 2020 roku, również z 1940.

Witamina C jest silnym antyoksydantem.
Witamina C zmniejsza stan zapalny.
Witamina C zabija wirusy.

Kropka.

Nie warto tego nie wiedzieć i nie warto ignorować doświadczeń zastępów lekarzy w imię prychnięcia, że to placebo.
Szkoda życia i szkoda zdrowia.

• Miód Malina Witamina 87,00 zł – 153,00 zł
• Miód Malina Witamina MSM 95,00 zł – 159,00 zł

Godzina 0
No i masakra. No i krwawa jatka. Wielki słój po occie pękł mi w rękach i ściął płatem dwa opuszki.
Zamiast spotkać się z Miłym Panem, który właśnie do mnie jechał z fajną maszyną do przetestowania, patrzyłam na rosnącą plamę krwi i wiszące na włosku dwa kawałki skóry, i zastanawiałam się, co teraz.
Nie wiedziałam jeszcze, że całkiem bezwiednie zakwalifikowałam samą siebie do kategorii 'przeszczep’.

Zadzwoniłam do Miłego Pana, że spotkanie przełożymy na kiedyś, zadzwoniłam do Męża, żeby po mnie posprzątał, zadzwoniłam na 112 żeby usłyszeć, że pogotowie na miejscu jedynie zawinie mi rękę. Zawinęłam ją więc sobie sama w wygotowane ścierki i z ręką pod sufitem, lekko drżąca, wyruszyłam na najbliższy SOR.

Zaparkowałam lewą ręką na trawniku mając nadzieję, że nie odholują mi auta tak od razu.
Ponieważ lała się ze mnie krew, a stojąc oparta o ścianę w kolejce minę miałam nietęgą, przyjęli mnie bardzo szybko i bardzo miło.
Generalny konsensus osiągnięto bardzo szybko – odcięta skóra odpadnie, nie ma sensu jej szyć, co najwyżej zrobić przeszczep z innej partii ciała, ale poczekamy na opinię chirurga, który właśnie operuje i będzie niewiadomokiedy.
W między czasie zaczęto rozcinać mi obrączkę, która nagrzewała się przy tym do takiej temperatury, że ratowało mnie jedynie psikanie zamrażaczem. Fajna zabawa w sumie, choć lekko nieprzyjemna.
Dowiedziałam się też, że woda utleniona świetnie nadaje się do rozpuszczania zaschniętej krwi. Ratownicy polewali nią szczodrze każdy rozwijany opatrunek (a ciągle ktoś przychodził popatrzeć), za co byłam im głęboko wdzięczna. Za polewanie. Za oglądanie w sumie też.
Po 2,5h rozwijania i zawijania bandaży zjawił się przemiły Pan Chirurg, który oznajmił, że zrośnie się ładnie i szyjemy.
Personel zrobił wielkie oczy, ale widać mieli wysokie mniemanie o specjaliście, bo nikt nie dyskutował.
Odetchnęłam z ulgą, bo wszystko, byle nie przeszczep.
Pan Chirurg zabrał się do szycia, a ja natychmiast odkryłam stopień unerwienia czubków palców. Bardzo, bardzo wysoki stopień. Pan Chirurg szył i znieczulał, ja się darłam i kopałam, Pan przepraszał, ja się wiłam, Pan znieczulał w kolejnych punktach, ja wykrzykiwałam żądania określenia na ile procent jest psychopatą. Takie tam… typowe popołudnie na SORze. Wszyscy się dobrze bawiliśmy i po pół godzinie Pan Chirurg skończył i był z siebie zadowolony.
Nie miał też pretensji o kopanie, bo sam kazał mi się położyć i usiadł tuż obok. Nie moja wina!

Ponieważ oba płaty ścięte były na ok. 90%, pewności, że taki koronkowy auto-przeszczep się przyjmie mieć nie mogliśmy. Pan Chirurg (naprawdę cudny) nakazał wrócić do domu i pokazać mu się za kilka godzin, kiedy to zdecyduje, czy skóra różowieje, czy też robimy w nocy operację.
Co jeśli nie zechcę przeszczepu? Według niego odrastanie opuszków będzie procesem długim, bolesnym, potencjalnie ropiejącym i według niego nie wartym zachodu.

Ok, to pędem do domu i natychmiast zabieram się za wszystko, co mi tylko przyjdzie mi do głowy, żeby wspomóc ukrwienie i przyjęcie się mojej własnej skóry pronto!
Zasunęłam natychmiast kilka łyżek Miód Maliny Witaminy MSM, do tego szklankę naszego domowego srebra koloidalnego (ok.10 ppm) i zapuściłam od razu program regeneracji tkanek na zimnym laserze maszyny Rife’a Spooky2, którą dopiero co kupiłam w zupełnie innym celu.

Wieczorem wróciłam na SOR i pan chirurg aż się uśmiechnął (mówiłam, że cudny?) – powiedział, że jest bardzo ładnie, (choć według mnie wyglądało to, jak palce dogorywającego Frankensteina) i daje mi kolejne 2 dni szansy na nieprzeszczep.

Przez kolejne 2 dni brałam więc jak szalona:
– Miód Malinę Witaminę MSM (dla odbudowy kolagenu, dotlenienia i prewencji infekcji) – chyba w sumie ze szklankę dziennie bez objawów wysycenia w postaci dolegliwości żołądkowych,
– nasze własnoręcznie robione srebro jonowe ok. 10 ppm – 3-4 szklanki dziennie,
– jod, selen, pełne spektrum minerałów Concentrace – jak zwykle, tylko więcej, zwłaszcza więcej płynu Lugola,
– fermentowany tran w kapsułkach,
– olej z wiesiołka (mój BFF dla szybszej odnowy skóry i zmniejszenia stanu zapalnego),
– mój bardzo silny syrop Petarda z propolisem, wyciągiem z sosny, czosnkiem, goździkami i całą masą składników przeciwzapalnych.
Czyli w skrócie skupiłam się na zapobieganiu zakażenia i dostarczeniu organizmowi materiałów do odbudowy tkanki.

Do tego moczyłam palce w srebrze z 3 kroplami wspomnianego już płynu Lugola 10%, eterycznego olejku lawendowego i Concentrace (bo olejki pięknie rozpuszczają się w słonej wodzie) i zapuszczałam dalej na różne sposoby programy regenerujące tkanki poprzez zimny laser Spooky2.

Na odchodnym na SORze dostałam receptę na dwa antybiotyki. Wykupiłam receptę, ale decyzję o wzięciu ich postanowiłam odłożyć do czasu, kiedy zobaczę pierwsze objawy ewentualnego zakażenia. Nie jestem hazardzistką, ale przy planowanych przez mnie dawkach srebra, witaminy C, płynu Lugola i propolisu nic nie powinno się nadkazić.
Będę obserwować, jak jastrząb i jakby co, mam wszystko pod ręką.

I tu rozpoczyna się nasz serial obrazkowy (słabi duchem niech, czytając, zamkną oczy).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 2
Na kontroli w poradni inny już Pan Chirurg stwierdza, że wszystko idzie w dobrą stronę, ale o przeszczepie jeszcze nie można zdecydować. Daje mi tydzień i przepisuje opatrunki ze srebrem, czym natychmiast podbija moje serce. Zaleca zmienianie ich co 2 dni, ale ja co najmniej 2x dziennie stosuję laser i moczenie, więc rytuał zmiany opatrunku wplatam w plan dnia.
Na tym etapie zażywam to, co opisałam powyżej, w wysokich dawkach, a na szybszą regenerację połączeń nerwowych dodaję jeszcze porządny B-kompleks, lecytynę i cholinę.
Zastanawiam się też, czy jałowy opatrunek srebrny, który spadł na podłogę nadal nadaje się do użycia. Postanawiam (tchórzliwie) nie ryzykować

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 4
Przyjeżdżają dobre dusze powypisywać etykiety na octy, bo bez prawej ręki z pisaniem mam kłopot.
Nadal wszystko goi się pięknie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 7
Praworęczny człowiek, który nagle staje się leworęczny odkrywa pewne niedostrzegane wcześniej oczywistości. Już nie tylko jedna ręka nie klaszcze, ale i nie utnie sobie bandaża, nie posmaruje chleba, nie pomaluje rzęs…
Ale dobrą kawkę w dobrej knajpce jak najbardziej wypije!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 8 
Odkrywam, że posłuszeństwo chirurgom nie zawsze popłaca.
Ze względu na naświetlanie i moczenie w srebrze, opatrunki zmieniałam dotąd 1-2x dziennie, podczas gdy zalecono mi zmianę raz na 2 dni. Wszystko dotąd tak pięknie się goiło, że postanowiłam jeden dzień sobie odpuścić, rozwijam bandaż, a tu zielono na wszystkich błękitnych szwach! No więc szybciutko powrót do metod odkażania znanych mi ze skuteczności, czyli płukanie w srebrze i takiej ilości płynu Lugola 10% (chyba ze 20 kropli na małą szklankę srebra), że palce zrobiły się czarne
Nic to.
Następnego dnia po ropie nie było śladu.
Od tej pory już nie słucham zaleceń, opatrunki – srebrne, czy niesrebrne – zmieniam co najmniej raz dziennie.

Oprócz operowania lewą ręką, trudność sprawia mi również fakt, że tworzą się wciąż nowe strupy, więc potem niechętnie odwijam opatrunki, bo nie lubię szarpać ran i nadrywać wszytej skóry. Tu za to z pomocą przychodzi mi wiedza nabyta na SORze, gdzie dowiedziałam się, że opatrunki najlepiej rozwijać po namoczeniu w wodzie utlenionej, która perfekcyjnie nadaje się do rozpuszczania krwi. Ratownicy na pogotowiu leją ją wiadrami, faktycznie pięknie rozpuszcza krew, nawet tą zaschniętą na podłodze (tak, tak, zrobiłam im tam ładnie ).

To, co wcześniej wyglądało, jak dzieło Frankensteina, teraz naprawdę zaczyna przypominać skórę człowieka już nie tak całkiem z grobu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 12
Po, jak zwykle, niedelikatnym rozwinięciu opatrunków przez Panią Pielęgniarkę, która ewidentnie nie znosi swojej pracy i za punkt honoru obrała sobie udowadniać pacjentom chirurgicznym, że są mięczakami, Pan Chirurg w poradni gwizdnął z zachwytu i zarządził szwów zdjęcie. Miało być po miesiącu, jest po niecałych dwóch tygodniach. Z tego co wiem, ściąganie szwów nie boli, więc zaraz będzie po wszystkim. Cieszę się tylko do czasu, bo Pani Pielęgniarka zaczyna szarpać za każdą nitkę i (naprawdę!) piłować ją skalpelem.
Każdą.
Jedną.
Nitkę.

A jest ich 14 na powierzchni kilku cm. Trochę się awanturuję, że mogłaby to robić delikatniej, a potem już tylko zaciskam zęby, żeby wytrwać do końca.
Błąd!
Po zdjęciu ostatniego nagle czuję, że zaraz odpłynę, choć nie jestem typem mdlejącym. Brawa dla Pani! Biorąc pod uwagę, że usadziła mnie na wprost ogromnego okna, z którego leje się żar, a ja przybyłam prosto z pogrzebu i mam pusto w żołądku, jest to wręcz zestaw idealny. Bąkam pod nosem, że zaraz fiknę, a personel nagle okazuje ludzką twarz. Zostaję odprowadzona na leżankę, mam sobie poleżeć i nawet wody mogę się napić. Taka Ameryka.

Jakoś wróciłam do domu, ale gdy po kilku dniach odkryłam, że Pani pominęła jeszcze jeden szew i wiedziałam, że prędzej go sobie wygryzę ósemkami, niż oddam się znowu w jej czułe ręce. Zaczęłam go sobie wyciągać pęsetą, ale nie chciał wyjść. Krwi leciało coraz więcej, aż w końcu znów zrobiło mi się słabo i się poddałam. Uznałam, że jednak Pani ma rację – jestem mięczakiem. Wymoczyłam rękę w srebrze i zrezygnowana zawinęłam.
Dzięki Bogu następnego dnia miałam wizytę u ginekologa. Pomyślałam – ludzki człowiek, lubi operować, to i zdjąć szwy pewnie potrafi.
Powiedział, że ściągnie.
Ręka trzęsła mi się tak, że aż odwróciłam głowę, żeby mu nie przeszkadzać. Doktor trudził się przez kilka minut, a potem nagle już było po wszystkim. NIC NIE POCZUŁAM! A jak się okazało, ten szew był bardzo głęboki i, chyba w ramach żartu, zawiązany podwójnie, dlatego im bardziej próbowałam go wyciągnąć wcześniej w domu, tym bardziej go sobie wyrywałam.
Okazuje się więc, że można ściągnąć trudny szew tak, żeby nie bolało i można czternastoma prostymi zohydzić człowiekowi życie.

Opisuję to tak szczegółowo ku nauce i przestrodze:
1. liczcie zakładane szwy lub proście chirurga, żeby je policzył – może się to okazać istotne przy ich zdejmowaniu,
2. protestujcie, jeśli uznacie, że procedura ich ściągania jest rzeźnicka,
3. jeśli procedura jest rzeźnicka, wstańcie i wyjdźcie – można pójść do pierwszej lepszej prywatnej kliniki, pielęgniarki, ginekologa (sic!) i zrobić to po ludzku, nawet jeśli za 100 zł.

Gdybym wiedziała to wcześniej, zapewne nie dałabym się dręczyć.

Dzień 13
Zgodnie z zaleceniem chirurga z poradni, do codziennej higieny rany włączam natłuszczanie, żeby uelastycznić tworzące się blizny.
Przygotowuję sobie miksturę na bazie zimnotłoczonego, ekologicznego oleju konopnego i wiesiołkowego, z dodatkiem balsamu Copaiba, olejku kadzidlanego i lawendowego, które przyspieszają gojenie i zmniejszają blizny. Trzymam ją w lodówce i smaruję palce przed każdym naświetlaniem laserem (wciąż 2-3x dziennie).

W przypływie szaleństwa, postanawiam też pomoczyć palce w Miód Malinie Witaminie: miód jest świetny na rany (odkaża i wspomaga gojenie), z malin robi się maseczki, a witamina C i MSM mówią same przez siebie. Pomysł okazuje się trafiony w dziesiątkę, bo po zmyciu (nie zlizaniu!) syropu, skóra robi się bardzo miękka i dobrze nawilżona. Wtedy smaruję ją moją miksturą konopną, do której dziś jeszcze dodałabym jeszcze krople z CBD, naświetlam i zawijam w imponująco wielkie plastry.
Odtąd na palcach noszę białe pacynki

 

 

 

 

 

Dzień 31
Czy to z powodu dużych ilości jodu, czy to po prostu taki proces gojenia, przyszyte płaty opuszków zaczynają zamieniać się w skorupę i powoli, bezboleśnie odchodzić, odsłaniając pod spodem nowiutką, zagojoną skórę.
Nadal moczę w Miód Malinie, srebrze, Lugolu (co widać po żółci palców i czerni strupów ) i smaruję natłuszczającą miksturą z olejkami eterycznymi. Jest dobrze.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 39
Nie ma już skorup, większość strupów też już odpadła.
Pozostała skóra jest czysta, ale bardzo opuchnięta.
Palce są nadwrażliwe, bolą przy naciskaniu, więc większość zadań codziennego życia wciąż na razie odpada.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 50
Opuchlizna nie schodzi.
Pan Chirurg w poradni mówi, że jest dobrze i każe się zgłosić za 3 miesiące.
Mówi, że jeśli do tego czasu opuchlizna nie zejdzie, to 'zobaczymy’.
Postanawiam nie zobaczać, tylko zaczynam szukać informacji w internecie. Znajduję amerykańską klinikę, która wspomaga przyjmowanie się przeszczepów po oparzeniach opatrunkami uciskowymi i zaczynam (bez wielkiego powodzenia) szukać odpowiednich plastrów. Owijam sobie codziennie pacynki tym, co udało mi się kupić i faktycznie obrzęk się zmniejsza, ale chwilę po rozwinięciu znów powraca do swojej ogromności.
Szukam dalej.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzień 57
Z polecenia Mądrych Znajomych trafiam do Mądrego Angiologa.
Mądry Angiolog rzecze, że to przecięte naczynia limfatyczne i on jak najbardziej poleca uciski oraz pierwszy raz w życiu zaleciłby pijawki. Prosto z jego gabinetu jadę zamówić uciskowe nakładki na palce, na które czekam jakieś dwa tygodnie, a potem moje życie staje się znacznie prostsze.
Nakładki ściskają wszystko jak należy, mogę w nich normalnie funkcjonować, nawet pływać w morzu, no i wyglądają niezwykle efektownie, gdy założę niebieską sukienkę :))))

Pijawki rozważam do dziś, może w końcu się złamię, bo to podobno bardzo dobry pomysł.
Spodziewam się też, że im bliżej urazu, tym lepszy, ale to już wiedza na ewentualną nie-przyszłość.

Nakładki spełniają swoją funkcję i po 5 miesiącach rozmiar opuszków jest wyraźnie mniejszy, za to nie zmniejsza się przykurcz palców. Osteopata tłumaczy mi, że takie wszywki nie różnią się niczym od źle wszytych łat w ubraniu – ciągną nierówno w dziwne strony. Żeby sprawę skomplikować, ciągnie nie tylko skóra, ale i pozszywane partie pod spodem – nerwy, mięśnie, naczynia, itd. Zaleca mi zakup super-miękkiej szczoteczki i mizianie skóry palców we wszystkich kierunkach tak, żeby pobudzić odbudowę połączeń kolagenowych, które tworzą siatkę (stąd szczotkowanie w różne strony). Pani Dentystka potwierdza, że w ten sposób rozpracowała sobie bliznę po cięciu cesarkim tak, że po miesiącu wyglądała, jakby miała już pół roku i zrobiła się wręcz wklęsła.
Dobra, kupuję najmiększą szczoteczkę do zębów, jaka istnieje i zaczynam mizianie.
Pierwsze wrażenie to mrowienie w przeodległych partiach ręki, właściwie aż do barku. Miziam z każdej strony w każdą stronę, również tam, gdzie mrowi i drętwieje. Okazuje się to bardzo słuszną strategią, bo z dnia na dzień mrowi coraz mniej odlegle, a po mniej więcej tygodniu udaje mi się już bez trudu i bólu rozprostować palce.
Do tego czasu jednak jestem tak znudzona koniecznością szczotkowania małą powierzchnią włosia, że sięgam po szczotkę do głowy niemowlaków. No i bingo! Nie ma chyba nic miększego i bardziej powierzchniowo wydajnego za tak rozsądną cenę
A wszystko to dlatego, że tę stymulację szczotkową najlepiej wykonywać często. W prawdziwym życiu – jeśli ma być często, musi być krótko. A żeby było krótko, musi obejmować wszystko na raz. No to jest i obejmuje. I działa popisowo.

Minął właśnie 7 miesiąc i wciąż rozważam pijawki
Nakładki właśnie powędrowały do reklamacji, bo się rozciągnęły, ale firma niemiecka, porządna, niedługo powinni odesłać nowe.
Wciąż mam kłopoty z noszeniem ciężkich rzeczy ze względu na przewrażliwienie dwóch palców.
Powinnam nadal je szczotkować, ale zapominam, bo palce rozciągają się w pełni i przypominam sobie rzadko.
Z nowych odkryć – smaruję opuszki olejem CBD 10% (a czasem pastą 30%) dla przyspieszenia regeneracji połączeń nerwowych. Ogólne wrażenie przy dotyku wszywek przypomina dotykanie wielkiego bąbla na otartej stopie, ale zaczynam już lekko czuć skórę na powierzchni, co jest niespodziewaną odmianą.

 

 

Wypróbuję jeszcze:
1. komorę normobaryczną (ma doskonałą prasę w kwestii przyspieszania procesów regeneracji),
2. akupunkturę chińską,
3. i te nieszczęsne pijawki

Będę raportować!

A na przymiarce do nowych, mniejszych nakładek uciskowych na palce (https://www.medi-polska.pl/), Pani Pielęgniarka nie mogła wyjść z podziwu nad tym, jak pięknie mi się to wszystko zagoiło i jak pięknie się obkurcza. Mam też wrażenie, że powolutku zaczynam odzyskiwać czucie w moich wszywkach. Wydaje się więc, że te moje szalone zabiegi nie są jednak całkiem bez sensu

Tu kupisz witaminę C i MSM, które z radością testowałam na sobie

• Miód Malina Witamina 87,00 zł – 153,00 zł
• Miód Malina Witamina MSM 95,00 zł – 159,00 zł

Jak więc Junior się do niego przygotował? Wysycił się witaminą C i – tym razem również – MSM. Witamina C z MSMem tworzą doskonały zestaw cegiełek do budowy kolagenu, co jest bardzo ważne, gdy mamy rozcinać śluzówkę, a przy okazji ryzykujemy uszkodzenie kości, zatok, itd. MSM również śluzówki uszczelnia, więc i krwawienie powinno być mniejsze i gojenie szybsze i odbudowa sprawniejsza.

Jak już mówiłam, Junior nie jest normalny. Podczas zabiegu głównie sobie dowcipkował i okazał ciężki zawód na wieść, że kończymy na jednym zębie, bo kolejny pacjent już czeka.

Dostaliśmy receptę na antybiotyk.
Dostaliśmy receptę na Ketonal.
Wróciliśmy do domu cierpieć i czekać na szczękościsk.

Antybiotyku nie wykupiłam, tylko od razu zapodałam Juniorowi szklankę MSMu do popijania co pół godziny oraz szklankę srebra (jonowego, domowej roboty, ok 10 ppm) z zaleceniem, że ma wypijać przynajmniej pół litra dziennie przez najbliższy tydzień.
Ketonal zaś przydał się na dwie pierwsze noce.

Pierwsze trzy dni Junior spędził na piciu granity, MSMu i srebra przez tyle samo czasu, ile zajęło mu oglądanie serialu, czyli właściwie bez przerwy. Szczękościsk wystąpił, ale bez dramatu.
Trzeciego dnia zamarzył o zupie, kisielu i jedzeniu w ogóle, i od tego momentu wrócił prawie całkiem do świata żywych.
Nie zagorączkował, nie spuchł jakoś poważnie, więc recepta na antybiotyk poszła do śmieci – po siedmiu dniach szwy zostały zdjęte, a gojenie pochwalone.
Czyli sukces – dobrze przygotowany przed i osłonięty witaminą C tuż po zabiegu świetnie się zagoił i uniknął zakażenia. Brawo my.

Na dodatek zniósł to wszystko znacznie lepiej, niż ja w nieco starszym wieku, a ponieważ kombinacja wysokiego progu bóli i krótkiej pamięci wyciąganiu wniosków nie sprzyja, zdecydował zakończyć cały biznes przy drugim podejściu.

Co ciekawe, kiedy ja chciałam wyrwać wszystkie swoje ósemki na raz usłyszałam, że nikt mnie nie znieczuli z obu stron, bo się uduszę. Dzisiaj już nikt nie wydaje się używać tego argumentu, choć zachwycony takim pomysłem też nie jest.

Ale Junior chciał mieć z głowy, więc Pan Chirurg powiedział, że wyrwie mu dwa zęby i pozwoli wtedy zdecydować, co dalej.
Deal? Deal.

Stranger Things na telewizorku, słuchawki na uszach, Pan Chirurg zmęczony niewydolną klimatyzacją (tego dnia było chyba ze 140 stopni), mama nerwowo próbująca się skupić na mailach na krzesełku obok i 1,5 godzinki zabiegu.
Po wyrwaniu dwóch ósemek, pacjent powiedział, że da radę oddać jeszcze jedną, co się dobrze składało, jako że to już ostatnia, jaka mu pozostała. Pan Chirurg przystał i tak w przeciągu 3 tygodni, Junior zredukował stan uzębienia, które podobno i tak nigdy nie ujrzałoby światła dziennego, dokładnie o cztery sztuki. No i uff. Baba z wozu.
Tylko teraz jak tu przetrwać?

Oczywiście znów był przygotowany poprzez wysycenie organizmu witaminą C i siarką organiczną (wysycanie taką samą metodą, co w przypadku infekcji: https://anna-bee.com/blog/nie-daj-sie-wirusom-z-witamina-c/).
Tym razem jednak nie było już tak różowo w kwestii bólu. Ketonal nie robił na nim żadnego wrażenia, zadziałał dopiero Nimesil.
Ale oprócz tego? Ludzie mieli rację – czy jedna dziura czy trzy, człowiek goi się tyle samo. Te same seriale, ta sama granita, to samo srebro i witamina, i już trzeciego dnia żądał zupy, zjadł gołąbki i ogólnie się panoszył
Nie zagorączkował, nie zaropiał, nie spuchł szczególnie mocno, nieciężki szczękościsk dokuczył mu raptem 2-3 dni.

Miałam już własne doświadczenia z witaminą C po zabiegu i spodziewałam się dobrych rzeczy, ale szybkość gojenia i dochodzenia do siebie po – jak by nie było – nie takim małym zabiegu, znów mnie zachwyciła.
Oczywiście, byłam gotowa podać mu antybiotyk, gdyby zaszła potrzeba, jednak nic takiego się nie wydarzyło, a człowiek zagoił się ekspresowo i bezproblemowo. A tydzień później już był w lesie na strzelankach.
Znowu brawo my.

Dlatego namawiam wszystkich, którzy planują jakikolwiek zabieg chirurgiczny, żeby przygotowali się do niego dużymi dawkami witaminy C, a potem wspomogli gojenie ran dużymi dawkami witaminy C najlepiej z dodatkiem MSM, żeby szybciej odbudować połączenia kolagenowe oraz dołożyli coś tak dobrze odkażającego, jak chociażby srebro koloidalne.
Obserwowałam ten układ z bliska już kilka razy i efekty zachwycają niezawodnie.
Dobry przebieg zabiegu oraz szybkie gojenie bez antybiotyku i powikłań – czego można chcieć więcej?

Za to Junior nie ma już szans na mądrość. Najmniejszych.
Ale przynajmniej będzie piękny. Nie ma więc co narzekać

Cała nasza przygoda z witaminą C zaczęła się od ospy wietrznej właśnie, ale ponieważ zaskoczona skutecznością kuracji nie wykonałam wtedy dokumentacji fotograficznej, publikację szczegółowego postu o stosowaniu witaminy C w wirusowych chorobach wieku dziecięcego odłożyłam na bliżej nieokreśloną przyszłość.

Jak to jednak co wiosnę bywa, kolejna fala wiatrówkowa przemknęła po Polsce i zdążyłam poprosić o zdjęcia Mamę Trójki, która zastosowała naszą standardową procedurę wirusową.

U nas było po sprawie w 3 dni, a u nich wyglądało to tak:
Dzień 0 – bez kropek jeszcze, ogólne osłabienie i marudzenie.

Dzień I – gorączka lekka, zmęczenie, osłabienie, kilka kropek – wieczorem zaczęliśmy podawać wit C (często i dużo).
[witamina C po szybkiej konsultacji, czy to krostki wiatrówkowe]

Dzień II – szczyt wysypania, były też krosty w uszach, na języku…
[witamina wciąż dużo i często, bez objawów biegunki, do tego kąpiele w sodzie oczyszczonej dla zmniejszenia świądu i smarowanie krostek Pudrodermem, jak za naszego dzieciństwa]

Dzień IV – krosty powoli zmieniają się w strupy (to białe to puder, nie ropa), samopoczucie zdecydowanie lepsze, bez gorączki.

Dzień V – robią się dalej strupki, bez gorączki, energia wróciła.

Dzień VI – same strupki, wizyta u lekarza, diagnoza – dziecko zdrowe, na pewno nie zaraża

W między czasie podawałam Miód Malinę Witaminę młodszym dzieciom, które po chyba 2 tyg załapały ospę: krost było dużo, dużo mniej, samopoczucie duuuużo lepsze, niż u siostry (jeden dzień „zgonu” zaliczyli). Jakoś tak bezproblemowo to przebiegło, że zdjęć nawet im nie zrobiłam… – na 5 dzień byliśmy u lekarza – chory zdrowy.
Dziękuję <3 

2. BOSTONKA

Chwilę po tej relacji zaskoczyła mnie sytuacja, w której moja Najmłodsza po raz drugi złapała bostonkę. Nie wiedziałam, że to w ogóle możliwe, ale gdy zobaczyłam wysypkę na stopach i dłoniach, od razu wiedziałam co robić.
Bostonkę można zwalczyć witaminą C dokładnie tak samo, jak każdą inną infekcję wirusową podawałam jej Miód Malinę Witaminę dużo i często, aż do odpowiedzi ze strony układu pokarmowego świadczącej o wysyceniu organizmu, potem nadal w nieco zmniejszonej dawce i częstotliwości, ale nadal 'dużo i często’ aż do ustąpienia objawów, i potem jeszcze trochę, żeby osłabiony organizm nie uderzyła natychmiast nowa infekcja.

Bostonka pierwszego dnia wygląda jeszcze delikatnie:

Już widać, choć niewprawne oko może przeoczyć.

Drugi dzień nie pozostawia już wątpliwości, przy okazji dziecko zazwyczaj jest markotne i ospałe.
Może mieć gorączkę:

Mogą pojawić się pojedyncze, nieco większe krostki:

Krostki pojawiają się na podeszwach stóp od spodu i na krawędziach:

My oczywiście mieliśmy witaminę C pod ręką, więc poiliśmy Najmłodszą od pierwszego dnia. Dostawała klasycznie łyżeczkę Miód Maliny Witaminy co pół godziny, ale musiała dzielnie walczyć, bo nie osiągnęliśmy w ogóle stanu wysycenia. Może też dlatego już od trzeciego dnia miała aż za dobry humor, a czwartego po krostkach nie było śladu

Nie bez powodu zachęcam do trzymania zapasu Miód Maliny w zamrażalniku na wypadek nagłej potrzeby. Nadajemy paczki sprawnie, ale zawsze to 1-2 dni opóźnienia w stosunku do pierwszych objawów infekcji. Lepiej mieć choćby 1 woreczek strunowy 100 ml w zamrażarce i móc zastosować syrop natychmiast, gdy coś wyskoczy – wtedy całość trwa po prostu krócej, a choroba nie zdąży się rozhulać.

No i oczywista oczywistość, czyli warto podawać witaminę C równocześnie wszystkim narażonym na zachorowanie domownikom, bo o ile ospę warto przejść raz i mieć z głowy do końca życia, o tyle też warto przejść ją na tyle lekko na ile to możliwe. Przy dobrym wsparciu witaminą C i ospę wietrzną i bostonkę przechodzi się naprawdę ekspresowo. A potem, przynajmniej w kwestii ospy, aktywne przeciwciała ma się już na zawsze i z głowy. Zawsze jeszcze przy osłabieniu odporności grozi potem półpasiec, ale z nim też radzimy sobie witaminą C, dokładnie tak, jak z każdym wirusem: https://anna-bee.com/blog/nie-daj-sie-wirusom-z-witamina-c/

Mam nadzieję, że dzięki tym zdjęciom już nikt nie będzie miał wątpliwości, co dopadło mu dzieci, a nawet jeśli te wątpliwości by się pojawiły, zawsze warto bronić się witaminą C od razu, nawet jeśli nie mamy jeszcze pewności, co konkretnie się rozwija. Im szybciej zacznie się kontratak, tym krócej trwa chorowanie.

• Miód Malina Witamina 87,00 zł – 153,00 zł